Nie na paradnych pokazach musztry, patetycznych montażach słowno – muzycznych, podniosłych koncertach, ociekających bogoojczyźnianą treścią przemowach, czy kipiących emocjami (niekoniecznie najlepszymi) marszach, ale na Piachach zwykliśmy co roku manifestować swoją radość z powodu odbudowy i trwania niepodległej Rzeczypospolitej. Było energetyzująco (to o kąpieli w wodzie o temperaturze ledwo 5 stopni), muzycznie (to o legionowych pieśniach towarzyszących naszej morsowej aktywności), szampańsko (to o tradycyjnym toaście za pomyślność Najjaśniejszej Rzeczypospolitej), słodko (to o konsumpcji słodkości wszelakich, z rogalami świętomacińskimi na czele) i przyjaźnie (to o emanującej od pomarańczowej gromadki dobrej energii).
Naprawdę warto było być w niedzielne, świąteczne dopołudnie na Piachach.
